[ Zamknij ]

Nowe zasady dotyczące cookies
W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów na stronie Polityka Prywatności.


rejestracja

Leksykon - piece i kominki

Opublikowano: 05.10.2010
image

Ciąg kominowy
To ważne dla właściwej pracy paleniska podciśnienie powstaje na skutek różnicy pomiędzy niską temperaturą zewnętrzną (na czapie komina) a wyższą temperaturą wewnątrz pomieszczenia (na wejściu do komina). W ten sposób powstaje różnica ciśnień, która daje w efekcie strumień przepływu idący od dołu do góry. Strumień ten zabiera dym z paleniska na zewnątrz bydynku.


Jeśli na drodze pomiędzy paleniskiem a wejściem do komina występują zbyt duże "opory przepływu", np. zbyt długie kanaly ceramiczne, niezbędne podciśnienie może nie dochodzić aż do komory spalania i z jej wnętrza może wydobywać się dym poprzez drzwiczki.


Możliwe jest też, że zamiast podciśnienia pojawi się nadciśnienie. Takie zjawisko występuje na przykłąd w gorące letnie dni, kiedy czapa komina jest rozgrzewana przez słońce i jest cieplejsza niż wejście do komina znajdujące się w pokoju. Strumień przepływu ma wtedy kierunek odwrotny. Chcąc temu zapobiec ludzie często podkładają ogień w wyczystce kominowej, co jednak jest zabronione ze względu na bezpieczeństwo.


Dodatkowa powierzchnia grzewcza
Systemy grzewcze na paliwo stałe charakteryzujące się wysoką sprawnością cieplną, oprócz komory spalania potrzebują jeszcze dodatkowej powierzchni wymiany ciepła, w celu odzyskania energii gazów grzewczych. Jeśli piece na drewno mają zbyt małą powierzchnię grzewczą, do komina trafiają spaliny o zbyt wysokiej temperaturze. Dobór systemu dodatkowych powierzchni grzewczych pozwala określić efekt cieplny: kotły grzewcze do pozyskiwania gorącej wody, metalowe radiatory do pozyskiwania gorącego powietrza, a ceramiczna masa akumulacyjna do magazynowania i jednostajnego oddawania ciepła na drodze promieniowania.


Drewno
To związane w strukturze komórkowej cząsteczki węgla. Drewno należy do odnawialnych źródeł energii, to znaczy produkty jego spalania wchodzą ponownie w ten sam cykl, który w procesie fotosyntezy prowadzi do rozwoju i wzrostu młodego drzewa.


Drewno opałowe
Do pieca opalanego drewnem wolno podkładać tylko nie poddane żadnej obróbce i suche drewno. Uwaga: drewno impregnowane bądź lakierowane oraz odpady drzewne, wytwarzają przy spalaniu trujące i szkodliwe dla zdrowia i środowiska naturalnego gazy i opary.


Jeśli struktura komórkowa drewna wiąże ponad 20% wody, wówczas nie tylko spada jego wartość opałowa lecz piec zaczyna po prostu "śmierdzieć", czym zdenerwuje sąsiada.


Ogólna reguła brzmi: drewno na opał powinno być odpowiednio porąbane, ułożone i składowane pod dachem, w przewiewie przez okres 2 lat. Jesycye lepszy efekt uzyskamy, kiedy drewno poleży przez 3 do 5 dni obok pieca, zanim trafi do jego wnętrza. Wtedy jest "suche jak wiór" i ma najwyższą wartość opałową.


Drewno (a także granulat drzewny, czyli pellet) jest opałem o stosunkowo najniższej cenie


Energia odnawialna
Tym mianem określa się te źródła energii, które w sposób naturalny się regenerują, czyli niemożliwe jest ich wyczerpanie poprzez wydobycie. Zalicza się do nich między innymi energię słoneczną oraz paliwa produkowane z biomasy. Odnawialnym źródłem energii jest też drewno, jako że w naturalny sposób odnawiają się jego zasoby. Mądra gospodarka leśna przeznacza na opał drzewa słabe, przeznaczone do wycinki ze względu na konieczność stałej pielęgnacji lasu. Drewno opałowe jest pozyskiwane regionalnie i nie wymaga transportu na duże odległości.


Granulat drzewny
Pellet, czyli granulat drzewny składa się z prasowanych odpadów surowego drewna. Pellet nie powinien zawierać żadnych substancji obcych czy środków wiążących. Ten produkt naturalny jest wytwarzany przez duże tartaki jako produkt uboczny znajdujący zastosowanie jako opał.
W urządzeniach automatycznych, takich jak Pelletmodul, stosowanie pelletu, który nie odpowiada podanym właściwościom jest niedozwolone, ponieważ wpływa to negatywnie na ich funkcjonowanie.


Hipokausta
Typ budowy pieca kaflowego. Piec taki charakteryzuje się bardzo dużą powierzchnią promieniowania ciepła. Działanie takiego pieca opiera się na konwekcji, jednak wytworzone gorące powietrze nie rozchodzi się tutaj swobodnie na pomieszczenia, lecz krąży grawitacyjnie pod "powłoką" pieca. Ciepło wydostaje się na zewnątrz pod postacią łagodnego promieniowania, przy niskiej temperaturze powierzchniowej pieca. Ta technika wymaga bardzo dużych rozmiarów pieca i jest niemożliwa do realizacji bez dodatkowych powierzchni grzewczych. Mogą to być metalowe radiatory, może to być również ceramiczna masa akumulacyjna. Wykorzystanie danego typu dodatkowej powierzchni grzewczej wiąże się z doborem odpowiedniej "objętości" pieca i odstępu powłoki zewnętrznej od powierzchni grzewczych.


Kanał ceramiczny
Tak określa się wymurowany we wnętrzu pieca kanał dymowy, wykonany najczęściej z cegieł lub płytek szamotowyc. Te sięgające 10m długości kanały wymagają dokładnego obliczenia przez fachowca, ich długość, przekrój i kształt muszą być dopasowane do typu i wielkości komory spalania. Cała sztuka polega na tym, by kanał nie stwarzał zbyt dużych oporów dla ciągu kominowego, a jednocześnie nie był za krótki lub za długi - tak aby temperatura na wejściu do komina była optymalna. Reguła podstawowa brzmi: na 1 kg drewna podkładanego do pieca potrzeba 50 - 75 kg masy akumulacyjnej. Piec akumulacyjny z komorą spalania na 10 kg drewna buduje się zatem z kanałem ceramicznym o masie ok. 500 - 750 kg.


Kafle piecowe
Stanowią o pięknie pieca kaflowego. Pozwalają one nadać budowli pieca zgodną z życzeniem właściciela formę architektoniczną. Kafle piecowe to nie to samo, co płytki łazienkowe - używane są tu specjalne masy ceramiczne, które odpowiednio regulują przepływ ciepła, tzn. powierzchnia kafli nie może być zbyt gorąca, nawet jeśli pod nią panują bardzo wysokie temperatury.


Klapa rozpałowa
Klapa rozpałowa zapewnia skrót na drodze spalin w kierunku komina. Odpowiednie dodatkowe powierzchnie grzewcze, na przykład kanał ceramiczny w przypadku pieców akumulacyjnych, znacznie zwiększają sprawność grzewczą. Jednak w niekorzystnych warunkach pogodowych ciąg w kominie może być niewystarczający, aby zaciągnąć gazy grzewcze długą trasą przez dodatkową powierzchnię grzewczą. Wtedy piec "ksztusi się" i nie odprowadza prawidłowo spalin do komina. Dlatego przygotowuje się specjalny "skrót", który jest otwierany lub zamykany za pomocą klapy rozpałowej. Kiedy piec rozgrzeje się i wytworzy się odpowiedni ciąg w kominie, klapa jest zamykana, a gazy grzewcze wędrują wtedy długą trasą przez dodatkową powierzchnię grzewczą. Klapy rozpałowe mogą być przełączane ręcznie, albo automatycznie przez niewielki silnik elektryczny.


Komin
Bez komina nic się nie uda, jeśli chodzi o budowę kominków i pieców. To jest swego rodzaju "silnik" każdego pieca. Jest kilka rzeczy, na które należy zwrócić uwagę:

  • Żaden piec nie ma "dobrego ciągu" ani "złego ciągu".
  • W komorze spalania powstają wprawdzie gazy grzewcze, lecz potrzebuje pewnego minimalnego podciśnienia (ciągu), aby gazy te odprowadzić na zewnątrz.
  • Przekrój komina ma ścisle określony wpływ na dobór "skutecznej" wysokości komina.

Dokładnych obliczeń musi tu dokonać zdun. Zasadniczo obowiązuje jednak reguła, że dla bezproblemowej eksploatacji potrzeba minimum 4,5 m. W przypadku pieców kaflowych i kominków zaleca się przekrój od 160 do 180 mm. Dla kominków otwartych potrzeba jednak więcej - zależnie od wielkości otworu paleniska 250 mm - 350 mm, ponieważ przez komin odprowadzane są nie tylko spaliny, ale także olbrzymia, zassana przez kominek ilość powietrza.


Kominek akumulacyjny
To zamknięte palenisko, najczęściej z dużą szybą, które nie odprowadza gazów grzewczych bezpośrednio do komina, lecz kieruje do kanału ceramicznego, który magazynuje ciepło. Rozwiązanie to pozwala uzyskać najwyższą wydajność w przypadku kominka, tzn. nawet gdy ogień wygaśnie czuć przez wiele godzin łagodne ciepło oddawane powoli na drodze promieniowania.


Kominek grzewczy
To najczęściej zamknięte szybą witroceramiczną palenisko, który podobnie jak kominek otwarty jest podłączone bezpośrednio do komina. Przy tym rozwiązaniu zapotrzebowanie na powietrze do spalania oraz przekrój przewodu kominowego mogą być znacznie zredukowane. Efekt grzewczy takiego kominka pochodzi najczęściej z promieniowania ciepła poprzez dużą szybę oraz z konwekcji, która zachodzi na powierzchni wkładu grzewczego i dostarcza gorącego powietrza oddawanego zazwyczaj przez kratki wentylacyjne wprost na pomieszczenie.


Kominek otwarty
Kominek otwarty to najczęściej palenisko murowane, wykonane metodą rzemieślniczą, które jest podłączone bezpośrednio do komina. Jego podstawową rolą nie jest ogrzewanie pomieszczenia, lecz efekt wizualny, kontakt z "żywym" ogniem.


Do palenia w kominku otwartym nadają się przede wszystkim twarde gatunki liściaste, takie jak buk czy brzoza, ponieważ ich zwarta struktrura komórkowa nie przyczynia się do powstawania iskier podczas spalania. Dla prawidłowego działania kominka otwartego niezwykle istotne jest odpowiednie dobranie wielkości otworu paleniska, przekroju komina i jego wysokości.


Kominek otwarty może zostać postawiony jedynie pod tym warunkiem, że na jeden metr kwadratowy otworu paleniska zapewniony będzie dopływ ok. 360m3 powietrza do spalania na godzinę.


Komora spalania
Jest wystawionym na najwyższe obciążenia elementem pieca. Jej konstrukcja powinna być przemyślana pod względem mechanicznym i przewidywanych obciążeń termicznych. Wytwarzane są tutaj temperatury do 1000 stopni C.


Duża część wytwarzanej w piecu energii cieplnej jest oddawana bezpośrednio przez komorę spalania (do 50%).


Przy rozpalaniu w piecu należy zawsze zadbać o to, by temperatura we wnętrzu komory spalania szybko osiągnęła poziom 600 stopni C. Zbyt rozciągnięty w czasie proces rozpalania prowadzi do zwiększonego wytwarzania dymu i zanieczyszczenia środowiska naturalnego.


Konwekcja
Występuje wtedy, gdy chłodne powietrze ogrzewa się o silnie rozgrzaną powierzchnię, czemu towarzyszy ruch powietrza. Efekt konwekcji jest wykorzystywany powszechnie w piecykach wolnostojących, kominkach grzewczych i skonstruowanych specjalnie do tego celu piecach konwekcyjnych. Zasada działania takiego pieca wymaga obiegu powietrza we wnętrzu komory grzewczej pieca. Pozwala to ogrzać duże ilości powietrza, a zatem nadaje się do ogrzewania pomieszczeń o dużej kubaturze. Suche na skutek rozgrzania powietrze i przetłaczanie kurzu zalegającego we wnętrzu komory grzewczej pieca sprawiają, że ogrzewanie tego typu nie należy jednak do najzdrowszych. Wybór tego rozwiązania w przypadku niewielkich pomieszczeń skutkuje zawsze przegrzewaniem pomieszczenia. Zbyt duże temperatury na metalowych powierzchniach we wnętrzu pieca mogą ponadto prowadzić do nadpalania kurzu i ewentualnie użytych materiałów izolacyjnych.


Masa akumulacyjna
Zadaniem masy akumulacyjnej jest gromadzenie uzyskanej, a w danym momencie zbytecznej ilości energii i oddawanie jej w późniejszym czasie.


W piecu kaflowym rolę masy akumulacyjnej pełni kanał ceramiczny, który pobiera ciepło z gazów grzewczych i oddaje je powoli do na pomieszczenie (patrz "kanał ceramiczny"). W przypadku kotłów grzewczych rolę analogiczną pełni zbiornik buforowy. Izolowany termicznie zbiornik gromadzi wytworzoną podczas spalania gorącą wodę i pozwala korzystać zeń wedle potrzeb przez wiele godzin.
Aby 100 l wody podgrzać o 10 stopni C, potrzeba energii w ilości 1,16 kWh. Aby zbiornik buforowy o pojemności 750 l podgrzać w całości z 30 stopni C na 80 st. C, potrzeba zatem 43,4 kWh. Odpowiada to wartości opałowej ok. 11 kg drewna.


Metalowy radiator
To "powierzchnie wymiany ciepła" wykonane z metalu, które opływają gazy grzewcze odprowadzane z komory spalania, znacznie się przy tym schładzając (to znaczy oddając ciepło na pomieszczenie).


Aby osiągnąć w ten sposób wysoką sprawność cieplną, wielkość metalowej powierzchni grzewczej należy dobrać do planowanych załadunków pieca (ilości opału i mocy grzewczej).


Moc grzewcza
To jednostka wydajności urządzeń grzewczych (pieców), podawana w kW. Wyraża ona to, że dane urządzenie może dostarczać takiej ilości energii cieplnej w ciągu ok. 1,5 godziny - więcej nie. Należy przy tym jednak zwrócić uwagę na budowę danego urządzenia. Istnieją bowiem duże różnice, jeśli chodzi o nakład pracy potrzebny do obsługi danego pieca.


Do pieca akumulacyjnego wystarczy 1 raz podłożyć 20 kg drewna lub 2 razy po 10 kg, a zapewni on przez 24 godziny średnią moc cieplną rzędu 3 kW. Wolnostojący piecyk żeliwny lub piec konwekcyjny osiągnie to samo, kiedy co 2 godziny podkładane będzie ok. 2 kg drewna. A więc od 10 do 12 podłożeń po 2 kg drewna da w efekcie średnią moc rzędu 3 kW przez okres 24 godzin.


Moc grzewcza jest zatem wypadkową znamionowej pojemności komory spalania. 1kg drewna ma wartość energetyczną ok. 4 kWh. Tym samym przy spalaniu 10kg drewna uwalniamy 40 kWh energii cieplnej. Częstotliwość kolejnych podłożeń pozwala regulować moc grzewczą do potrzebnego poziomu. System oddawania ciepła określa przy tym faktyczny efekt grzewczy (system podatny = szybka reakcja i wysoka moc grzewcza w stosunkowo krótkim czasie, system bezwładny = rozciągnięte w czasie oddawanie ciepła z mniejszą intensywnością).


Moc kotła
W piecach opalanych drewnem jest wytwarzana zazwyczaj w krótkich okresach, kiedy temperatura wody jest odpowiednio wysoka, a przepustowość wymiennika największa. Dlatego sensowne wykorzystanie tej techniki wymaga zastosowania zbiornika buforowego, który gromadzi zapas ciepłej wody i powoli, wedle potrzeb, przekazuje ją do obiegów grzewczych. Zaleca się, aby zbiornik ten miał pojemność co najmniej 500 litrów.


Paliwa kopalne
Tym mianem określa się zapasy energii, które w ciągu milionów lat powstały z biomasy. Zasoby te są już tylko zużywane. Innym określeniem, które się tutaj nasuwa, jest "energia po taryfie rabunkowej" , gdyż ich cena jest tylko wypadkową ceny wydobycia i transportu. Te zasoby nie będą mogły być eksploatowane w nieskończoność, ich wykorzystanie ma dziś dość ściśle określoną granicę w czasie, a ich niedobór doprowadzi w nadchodzących latach do znacznego wzrostu cen.


Dziś w ciągu jednego roku wydobywa się tyle, ile natura wytworzyła i zgromadziła pod ziemią w ciągu setek milionów lat.


Pellet
Pellet, czyli granulat drzewny składa się z prasowanych odpadów surowego drewna
Pellet nie powinien zawierać żadnych substancji obcych czy środków wiążących. Ten produkt naturalny jest wytwarzany przez duże tartaki jako produkt uboczny znajdujący zastosowanie jako opał.


W urządzeniach automatycznych, takich jak Pelletmodul, stosowanie pelletu, który nie odpowiada podanym właściwościom jest niedozwolone, ponieważ wpływa to negatywnie na ich funkcjonowanie.


Piec akumulacyjny/murowany
Typ budowy pieca kaflowego, w którym uwolniona w komorze spalania energia jest gromadzona i oddawana powoli na pomieszczenia. Pierwotną formą tego pieca jest piec w całości murowany przez zduna, obecnie budowany także z użyciem specjalnych wkładów grzewczych. Gazy grzewcze płyną poprzez kanały ceramicznej masy akumulacyjnej, która pełni rolę "akumulatora" ładowanego ciepłem, a następnie powoli rozładowywanego, czemu towarzyszy łagodne promieniowanie poprzez powierzchnie obudowy pieca. Moc grzewcza jest określana przez zduna poprzez odpowiedni dobór powierzchni zewnętrznej pieca i zakładanej temperatury powierzchniowej. Pojemność "akumulatora" jest określana przez jego ciężar.


Piec kaflowy
To zawsze palenisko typu zamkniętego, które optymalnie wykorzystuje ciepło niesione przez spaliny odprowadzane z komory spalania. Przy ich budowie stosowane są wszelkie możliwe kombinacje sposobów odzysku i oddawania ciepła. Są z zasady oferowane wyłącznie przez "specjalistów", czyli zdunów. Powierzchnię pieca tworzą zazwyczaj glazurowane kafle, stąd nazwa piec kaflowy. Możliwe są jednak także konstrukcje wykorzystujące w różnym stopniu powierzchnie otynkowane. Uchodzi za najwyższy rodzaj paleniska na drewno i jest dziś powszechnie oferowany jako konstrukcja z wkładem grzewczym zaopatrzonym w oszklone drzwiczki.


Piec konwekcyjny
Typ budowy pieca kaflowego, w którym uwolniona w komorze spalania energia jest od razu oddawana na pomieszczenia w postaci gorącego powietrza. Pod skorupą pieca stoi najczęściej żeliwny wkład oraz dodatkowe metalowe powierzchnie grzewcze, które służą do szybkiego i wydajnego ogrzewania powietrza. Powietrze to wydostaje się następnie poprzez kratki wentylacyjne, a poprzez system kanałów może być rozprowadzane na inne, bardziej oddalone pomieszczenia.


Piec typu kombi
Typ budowy pieca kaflowego polegający na połączeniu efektu konwekcji i akumulacji ciepła. Stojący wewnątrz pieca żeliwny wkład grzewczy wytwarza gorące powietrze, jak w piecu konwekcyjnym, jednak gazy grzewcze są prowadzone przez ceramiczną masę akumulacyjną (kanał ceramiczny), jak w piecu akumulacyjnym. Poprzez zastosowanie kratek wentylacyjnych można osiągnąć efekt "szybkiego ciepła", a mimo to utrzymać ciepło przez dłuższy czas. Podział na konwekcję/akumulację jest dobierany odpowiednio do potrzeb i życzeń klienta.


Powierzchnie otynkowane
Widoczne z zewnątrz powierzchnie pieców kaflowych i kominków mogą być budowane z cegieł lub płyt szamotowych pokrytych tynkiem. Należy mieć przy tym na uwadze, że powierzchnie takie muszą być regularnie malowane, ponieważ osiada na nich kurz i dym wydostający się czasem z paleniska. Używane do tego specjalne tynki są dostępne w niemal dowolnej granulacji, aż do tynków umożliwiających szpachlowanie na gładko. Ważne jest, by obudowa pieca była "wolnostojąca". Oznacza to, że przy rozgrzewaniu pieca nie mogą powstawać żadne naprężenia na skutek zatopionych w ścianie metalowych zbrojeń czy przylegającą do obudowy ceramiczną masą akumulacyjną.


Powietrze do spalania
Czysto teoretycznie 1kg drewna potrzebuje do spalenia ok. 4m3 powietrza do spalenia.


Dobre piece opalane drewnem pracują z większą ilością powietrza, tzn. od 8 do 10 m3 na kg drewna. Dokładne dopasowanie ilości powietrza do spalania jest decydującym czynnikiem dla uzyskania odpowiednio wysokiej sprawności paleniska przy niskiej emisji spalin. Po zakończeniu spalania dopływ powietrza musi zostać całkowicie odcięty, ponieważ w przeciwnym razie powietrze przepływa dalej przez komin powodując wychładzanie pieca i masy akumulacyjnej.


Powietrze zewnętrzne
Nowe domy to najczęściej tzw. domy energooszczędne - budowane są bardzo szczelnie, stąd nie ma możliwości, by piec zaciągał niezbędne do spalania powietrze z wnętrza budynku. Zużycie powietrza sięga 100m3 na godzinę, a powietrze nie może napływać przez nieszczelności drzwi i okien. Pracę pieca kaflowego zakłócają także instalacje klimatyzacyjne i wentylacyjne. Z tego względu do zamkniętej komory spalania doprowadza się powietrze z zewnątrz budynku poprzez specjalnie przygotowany kanał.


Promieniowanie cieplne
Tym mianem określa się niewidzialne promieniowanie w zakresie podczerwieni, wydzielane przez rozgrzane ciała fizyczne. Promieniowanie takie rozgrzewa nie tylko powietrze, lecz także "bezpośrednio" inne ciała, które staną na jego drodze. Mogą to być obiekty "martwe", takie jak meble czy ściany, mogą to być też organizmy żywe: człowiek, zwierzęta, rośliny. Jego działanie można porównać do promieniowania słońca. Klimat wytwarzany przez promieniowanie cieplne zapewnia najlepszy komfort przebywania i zamieszkiwania pomieszczeń. Istotne jest przy tym, że "ciała promieniotwórcze" stosowane w budowie pieców kaflowych zapewniają łagodne promieniowanie cieplne. Chodzi o to, że temperatura powierzchni pieca pomiędzy 40C i 65C jest odczuwana jako najprzyjemniejsza. Promieniowanie ciepła poprzez powszechnie używane dziś szyby witroceramiczne jest natomiast o wiele bardziej intensywne i operuje przy temperaturach między 200C i 400C. Dlatego też nie powinno ono docierać wprost do miejsc, w których przebywa człowiek. Typowym przykładem pieca bazującego na promieniowaniu cieplnym jest piec akumulacyjny lub murowany, a także kominki akumulacyjne, ponieważ dysponują one wystarczająco dużą masą akumulacyjną, by zahamować przepływ ciepła, zmagazynować je i oddawać powoli przez wiele godzin.


Przepływ ciepła
Energia jest przenoszona poprzez promieniowanie ze strefy spalania wprost na ciała mające pewną pojemność cieplną, zaś uwalniane przy okazji gazy grzewcze oddają ciepło poprzez tarcie na "dodatkowej powierzchni grzewczej". Metalowe powierzchnie odprowadzają ciepło szybciej na zewnątrz i stanowią "podatne wymienniki ciepła", masy ceramiczne, takie jak szamot są natomiast "bezwładnymi wymiennikami ciepła".


Rozpałki
Do rozpalania w piecu nie powinny być używane gazety, czy inne odpady papierowe. Najlepiej ułożyć drobno porąbane drewno i użyć naturalnych rozpałek, takich jak np. "Fidibus", które są zrobione z nasączonej parafiną płyty paździerzowej. Przy rozpalaniu obowiązuje zasada: możliwe szybko wzniecamy jak największy ogień.


Spalanie powolne
To inaczej spalanie niecałkowite, które jest najczęściej skutkiem użycia nieodpowiedniego (wilgotnego) opału lub tłumienia dopływu powietrza do spalania. Uwolnione gazy nie ulegają całkowitemu wypaleniu i nie są przez to wykorzystane. Przy okazji powstają niewypalone węglowodory i inne trujące substancje, które opadają w niedalekim sąsiedztwie domu.


Spalanie zoptymalizowane
Ma miejsce wtedy, gdy ilość podłożonego drewna i dopływającego powietrza do spalania są dobrane odpowiednio do charakterystyki komory spalania, która powinna gwarantować dobre "mieszanie" gazów grzewczych przy temperaturze co najmniej 600 stopni Celsjusza. Dla zapewnienia optymalnego przebiegu procesu spalania najistotniejsza jest zatem konstrukcja paleniska.


Sprawność grzewcza
To stosunek pomiędzy ilością uwolnionej w piecu energii, a ilością odprowadzonego do pomieszczenia ciepła. Jeśli np. przy spalaniu 10 kg drewna uwolniona zostaje energia w ilości 40 kWh, a piec charakteryzuje sprawność na poziomie 85% , wówczas do pomieszczenia trafi ciepło w ilości 34 kWh.


Straty polegają tu na skutkach niecałkowitego spalania oraz odpływie ciepła poprzez komin. To oznacza, że im większa temperatura spalin na wejściu do komina, tym mniej pozostaje do spożytkowania. Pewna określona temperatura spalin jest jednak konieczna, aby zapewnić działanie komina. Dobre piece kaflowe charakteryzuje sprawność na poziomie 80 - 90 %. Dla otwartych kominków będzie to 10 - 20%, kominki grzewcze i piecyki wolnostojące osiągają 40 - 70 %.


Steatyt
To kamień naturalny o bardzo dużej gęstości, stąd bardzo chętnie używany jako masa akumulacyjna. Nadaje się dobrze do budowy zewnętrznej skorupy pieca, niestety dostępny jest tylko w kolorze szarym. Kamień ten można jednak otynkować lub przykryć innym materiałem, dobrze wykorzystując jego naturalne, akumulacyjne właściwości.


Sterowanie pieca
Jego celem jest doprowadzanie odpowiednich do fazy procesu spalania ilości powietrza. Automatyzacja tego procesu pozwala poprawić sprawność i wartości emisji paleniska.


Gwarantuje to czyste spalanie i komfortową obsługę pieca.


Szamot
Ogniotrwały naturalny materiał do budowy komór spalania i mas akumulacyjnych, odporny także na obciążenia mechaniczne. Występują różne gatunki szamotu różniące się gęstością i odpornością na temperaturę.


Szyba witroceramiczna
To odporna na wysokie temperatury, przezroczysta ceramika.


Te "szyby" umożliwiają wgląd do wnętrza paleniska i dają widok na ogień. Osiągają wysokie temperatury powierzchniowe (do 400 stopni C), intensywnie oddają ciepło do pomieszczenia na drodze promieniowania cieplnego. Z tego względu wielkość i sposób wykonania szyby należy odpowiednio dobrać do zapotrzebowania cieplnego pomieszczenia.


Technika wodna
W przypadku pieców opalanych drewnem ciepło promieniujące przez ściany komory spalania a także energię gazów grzewczych można odzyskiwać za pomocą płaszczy wodnych i wymienników ciepła, a następnie gorącą wodę przekazywać do domowego systemu centralnego ogrzewania. Te powierzchnie wymiany ciepła, które wyłożone są szamotem są "bezobsługowe" tzn. nie wymagają czyszczenia. Powierzchnie bezpośredniej wymiany, jak w przypadku wodnych wymienników lub wężownic, są narażone na zanieczyszczenie przez sadzę i muszą być regularnie czyszczone poprzez przygotowane w tym celu otwory wyczystkowe.


Wartość opałowa
Wartość opałowa określa, jaką korzyść (= ilość ciepła w kWh) można osiągnąć podczas spalania. Różne rodzaje drewna różnią się pod tym względem w niewielkim stopniu. Gatunki iglaste mają wartość opałową ok. 4,4 - 4,5 kWh/kg, zaś liściaste 4,1- 4,2 kWh/kg, pod warunkiem, że mówimy o drewnie składowanym w suchych warunkach przez okres 2 lat.


Drewno opałowe (= w postaci polan) jest zazwyczaj kupowane na metry sześcienne (= m3). Jeden m3 drewna iglastego ma ciężar ok. 360 kg, natomiast jeden m3 drewna liściastego ok. 510 kg. Dlatego w przeliczeniu na m3 kupowanego drewna otrzymujemy wartość opałową ok. 1600 kWh/m3 dla gatunków iglastych, dla liściastych będzie to ok. 2100 kWh/m3.


Znacznie większy wpływ na wartość opałową ma wilgotność drewna, tzn. ile wody dane drewno zawiera. W przybliżeniu można powiedzieć, że świeżo ścięte drewno ma zaledwie połowę wartości opałowej dobrze sezonowanego drewna opałowego. Całkiem konkretnie oznacza to, że np. przy zapotrzebowaniu cieplnym średnio 4 kW potrzebna na jeden dzień ilość energii cieplnej wynosi 4 kW * 24 godziny = 96 kWh. Jeśli zapotrzebowanie to jest pokrywane przez spalanie drewna liściastego, wtedy jeden metr sześcienny wystarcza na dobre 3 tygodnie; 2100 kWh / 96 kWh na dzień = 21 dni i 21 godzin. Jeśli zamiast dobrze sezonowanego drewna użyjemy drewna świeżo po ścięciu, wtedy kupiony jeden metr sześcienny wystarczy na zaledwie 11 dni.


Załadunek
To ilość drewna, która jest przewidziana jako jednorazowy wsad dla danego paleniska i podłączonych doń systemów. Zbyt mały lub zbyt duży załadunek zmniejsza sprawność grzewczą i jakość spalania w piecu. Drewno należy układać w komorze spalania niezbyt ściśle, tak by mogło na całej powierzchni ulegać odgazowaniu.


Zapotrzebowanie cieplne
To wielkość fizyczna określana w kW, używana w budownictwie. Stwierdza ona, ile energii należy doprowadzić do pomieszczenia/domu w ciągu godziny, aby przy pewnej temperaturze zewnętrznej, np. -15C utrzymać pożądaną temperaturę wewnętrzną, np. + 20C. Jeśli pomieszczenie ma zapotrzebowanie cieplne 3 kW, wtedy co godzinę należy doprowadzić 3 kWh, aby osiągnąć pożądany efekt cieplny. Przez 24 godziny potrzeba zatem 24 x 3 = 72 kWh. Odpowiada to wartości opałowej ok. 20 kg suchego drewna spalanego w piecu o sprawności grzewczej na poziomie 85%.


Zbiornik buforowy
Jest to ściśle rzecz biorąc izolowany zbiornik wody, biorąc pod uwagę jego funkcję mianem tym można określić także masę akumulacyjną.
W obu przypadkach "medium akumulacyjne" może pobierać nadmiar uwalnianej w danej chwili energii cieplnej. Stamtąd można pobierać ciepło w chwili, kiedy istnieje zapotrzebowanie (izolacja pozwala utrzymać wysoką temperaturę wody), albo (w przypadku nieizolowanej, ceramicznej masy akumulacyjnej) odbierać w sposób niekontrolowany, z pewną zwłoką w czasie.


Żar
To rusztowanie złożone z cząsteczek węgla, które pozostaje, gdy wszystkie cząsteczki związane na tym rusztowaniu uległy "zgazowaniu".


Żeliwo
Najstarszy materiał używany do wytwarzania stabilnych mechanicznie i trwałych elementów. Charakteryzuje się najmniejszą rozszerzalnością cieplną pośród znanych metali. Bardzo trwałe.

 


Źródło: www.ekooszczedni.pl



Katalog firm

  • Domowe Ognisko - Salon kominkowy

    Nasza firma DOMOWE OGNISKO działa z branży kominkowej od 1998 roku. Od tego…
    Domowe Ognisko - Salon kominkowy
  • Vitcas

    VITCAS Polska jest częścią grupy VITCAS producenta materiałów ogniotrw…
    Vitcas
  • AC-Klima

          Firma AC-Klima -  15 lat doświadczenia w sprze…
    AC-Klima

Produkty