Systemy kominowe dwuścienne MKD

Opis / Zastosowanie: Dwuścienny system kominowy (izolowany) do odprowadzania spalin

z urządzeń grzewczych

Rodzaj paliwa: odporność korozyjna Vm / gaz i olej opałowy,

drewno naturalne, w tym pelety

Maksymalna temperatura pracy: 450°C

Materiał rdzenia: 1.4404

Grubość materiału rdzenia: do Ø 500 - 0,6 mm; od Ø 600 do Ø 1000 - 1,0 mm

Materiał płaszcza: 1.4509

Izolacja: wełna mineralna

Grubość Izolacji: 27/28 mm

Technologia spawania: plazma / TIG

Rodzaj połączeń (wzajemne elementów): kielichowo

Rodzaj pracy: podciśnienie

Odporny na pożar sadzy: TAK

Średnia szorstkość: 1,0 mm

Opór cieplny: 0,56 m²K/W dla 200°C

Dopuszczenia / Certyfikaty: CE - 0432-BPR-119972

Elementy systemu MKD służą do wykonania systemu odprowadzania spalin (komina) odpornego na niszczące działanie spalin pochodzących z nowoczesnych energooszczędnych kotłów wykorzystujących takie paliwa jak: olej opałowy, gaz. Komin wykonany z elementów systemu MKD jest konstrukcja samodzielną i nie wymaga stosowania konwencjonalnych materiałów ceramicznych.

Przewód wewnętrzny, spalinowy wykonany jest zestali kwasoodpornej gat. mat. 1.4404, gwarantującej długotrwałą kwasoodporność na środowisko powstałe w wyniku odprowadzania spalin o określonym składzie chemicznym. Płaszcz zewnętrzny wykonany jest ze stali nierdzewnej w gat. mat.1.4301 gwarantującej długotrwała odporność na warunki atmosferyczne.

Zastosowanie systemu polega na doborze odpowiednich parametrów nowego komina, jego średnicy zależnej od nowego urządzenia grzewczego i wysokości podyktowanej najczęściej wymogami ochrony środowiska lub elementów architektonicznych znajdujących się w pobliżu projektowanego komina. Do przeprowadzenia prawidłowego doboru średnicy komina służą diagramy, które zostały zamieszczone na następnych stronach katalogu.

Możliwe są trzy warianty wykonania układu odprowadzania spalin:

1. Zainstalowanie odpowiednio dobranych elementów częściowo wewnątrz budynku

z odpowiednim wyprowadzeniem na zewnątrz.

2. Zainstalowanie układu odprowadzania spalin na zewnętrznej części budynku, z wykorzystaniem ściany zewnętrznej jako konstrukcji nośnej z odpowiednim wyprowadzeniem końcówki komina ponad dach budynku.

3. Zainstalowanie układu odprowadzania spalin na odrębnej stalowej konstrukcji nośnej.

Temperatura spalin w urządzeniach grzewczych podłączanych do układów odprowadzania spalin wykonanych z elementów system u MKD nie powinna przekraczać 400^oC. Skład gazów spalinowych nie może być palny i nie może zawierać składników wybuchowych.

Wykonanie układu odprowadzania spalin powinno być przeprowadzone przez przeszkolony personel i powinno uwzględniać aktualne przepisy budowlane, zalecenia inwestora i zalecenia producenta systemu.

Elementy systemu MKD posiadają natychmiastową gotowość operacyjną i mogą być montowane w każdych warunkach atmosferycznych.

Przewód spalinowy powinien być tak dobrany, by oprócz warunków wymienionych wyżej, zapewniał temperaturę spalin na całej długości komina, do wylotu komina włącznie, wyższą od punktu rosy dla spalin z danego urządzenia grzewczego. Warunek ten nie obowiązuje dla kotłów kondensacyjnych, w przypadku, których obowiązuje instalowanie przewodów spalinowych pracujących z założenia w innych warunkach (na mokro).

Instalacja systemu odprowadzania spalin polega na zamontowaniu zgodnie z jednym z trzech wariantów wszystkich niezbędnych elementów systemu MKD.

W przypadku wykonywania układu odprowadzania spalin zgodnie z wariantem 1, podstawa komina najczęściej spoczywa na stałym fundamencie.

Tabela 4 i rys.4 przedstawiają typowe zestawienie kształtek dla dolnej części przewodu kominowego montowanego wewnątrz budynku na stałym fundamencie.

W przypadku montowania układu odprowadzania spalin na zewnętrznej ścianie budynku, zgodnie z wariantem 2 lub 3, najczęściej podstawa komina nie spoczywa na fundamencie stałym, lecz na wsporniku (element WKT). Typowy zestaw kształtek dla tego wariantu rozwiązania przedstawiono w tab. 5 i na rys. 5.

W przypadku znacznych wysokości komina niezbędne jest zainstalowanie podpór przejściowych przejmujących obciążenie elementów zainstalowanych powyżej podpory przejściowej i odciążających niżej położone elementy nośne.

Typowe wykonanie podpory przejściowej montowanej na zewnątrz budynku lub na konstrukcji nośnej przedstawione zostało na rys. nr 6, a zestawienie kształtek przedstawiono w tab. 6. Ilość podpór pośrednich i odległość pomiędzy nimi przedstawione w tabeli 8 i na rys. 10.

Elmenty długościowe powinny być mocowane niezależnie od wariantu wykonania do ścian budynku lub konstrukcji wsporczej obejmami konstrukcyjnymi WHT (5). Obejmy te, w zależności od odległości komina od ściany lub konstrukcji wsporczej posiadają odpowiednie regulacje (patrz: rysunek techniczny).

W przypadku konieczności wystawienia komina powyżej ostatniego zamocowania do konstrukcji lub ściany budynku, należy zastosować obejmy wzmocnione KBS, które pozwalają na swobodne zamontowanie do 3 m (do Ø 225) i do 2,5 m dla (Ø od 250) komina ponad ostatnie zamocowanie. Należy w tym przypadku, w najwyższym odcinku komina zamontować dwie obejmy WHT w odległości 1 m od siebie i spiąć obejmami KBS wszystkie rury ponad ostatnim WHT i dwie rury poniżej ostatniego WHT.

Płyta KFTZ z zagiętą krawędzią i element KFTP, znajdują zastosowanie również jako element pozwalający na przejście z systemu MKS, na system MKD. Ma to miejsce w przypadkach, gdy układ odprowadzania spalin wykonywany jest częściowo jako wkład kominowy w tradycyjnym kominie murowanym i częściowo jako komin zewnętrzny wg systemu MKD. Typowe zastosowanie elementu KFTP jako przejścia z systemu MKS na MKD przedstawione zostało na rys.7, a zestawienie elementów w tab.7.

Alternatywnym rozwiązaniem dolnej części komina jest układ przedstawiony na rysunku.

Rolę wyczystki i odskraplacza spełnia pokrywa zamykająca ze spustem kondensatu (DS), która jest wysuwana po zdjęciu obejmy KBT. W przypadku układów, w których nie występują skropliny, możemy zastosować dekiel (D) bez rurki.

A - Wysokość położenia podpory przejściowej komina, który stoi na wylewce betonowej.

B - Wysokość położenia podpory przejściowej komina, który zamocowany jest na wsporniku WKT.

C - Rozmieszczenie obejm WHT.

D - Maksymalna wysokość komina wystającego nad ostatnią obejmą WHT.

Przy wystąpieniu następnej podpory przejściowej, należy ją montować w odległości B od poprzedniej.

Efektywna wysokość komina przy kotłach opalanych olejem powinna wynosić minimum 5 m.

Dla urządzeń gazowych wysokość kanału spalinowego w budynku jednokondygnacyjnym oraz na ostatniej kondygnacji w budynku wielokondygnacyjnym, liczona od otworu przerywacza ciągu do górnej krawędzi wylotu spalin nie może być mniejsza niż 2 m.

Przy wykonywaniu przejść przez stropy lub połacie dachowe znajdują zastosowanie przepusty dachowe, elementy DDT0, DDT15, DDT30, DDT45 w połączeniu z osłonami przeciwdeszczowymi, element RKT. Wykonanie elementów z fartuchem ołowianym DDTF znajduje zastosowanie przy dachach krytych dachówką. Przykładowe zastosowanie elementów DDT 0, DDT 15, DDT 30, DDT 45 w zależności od pochylenia połaci dachu przedstawiono na rys. nr 9.

Przejście przez dach kolejnych elementów DDT może być realizowane w następujących zakresach pochylenia połaci dachowej:

W przypadku montowania systemu odprowadzania spalin na własnej konstrukcji nośnej elementy systemu zezwalają na zamontowanie kilku przewodów spalinowych na jednej konstrukcji nośnej. Przykładowe warianty wykonania układu odprowadzania spalin na własnej konstrukcji nośnej przedstawiono na rys. nr 10.

Cztery kanały spalinowe mocowane do konstrukcji wsporczej.

Trzy kanały spalinowe mocowane do konstrukcji wsporczej.

Dwa kanały spalinowe mocowane do konstrukcji wsporczej.

Pojedynczy kanał spalinowy mocowany do konstrukcji wsporczej.

Na wylocie przewodu spalinowego z komina powinno zostać zainstalowane zakończenie ustnikowe MAT stanowiące zakończenie przewodu spalinowego. Alternatywne rozwiązanie dla kształtki MAT stanowi kształtka RHT - parasol, która montowana jest bezpośrednio w ostatnim elemencie długościowym RT lub także w elemencie MAT.

Po wykonaniu instalacji odprowadzania spalin podlega ona odbiorowi polegającemu na sprawdzeniu:

drożności kanału spalinowego,

szczelności połączeń,

ciągu komina,

prawidłowości wykonania połączeń i zgodności z projektem elementów instalacji odprowadzania spalin,

normatywne wyprowadzenie ponad dach,

spełnienie norm ochrony atmosfery.

Odbiór formalny polega na:

sprawdzeniu zgodności wykonania instalacji z projektem oraz dokumentacją powykonawczą,

sprawdzeniu aktualności atestów na użyte do budowy instalacji materiały konstrukcyjne, izolacyjne i montażowe.

Odbiór instalacji odprowadzania spalin powinien odbywać się przy udziale uprawnionego mistrza kominiarskiego i kończyć się protokółem.

Źródło: www.kominiarz.org.pl