Zalety i wady pomp ciepła typu solanka-woda

Gruntowe pompy ciepła należą do najbardziej popularnych pomp. Pozyskują energię z gruntu za pomocą wymiennika gruntowego, przez który przepływa niezamarzająca ciecz zwana solanką. Poniżej strefy zamarzana temperatura gruntu jest w miarę stała i w naszej strefie klimatycznej wynosi od 6 do 13oC. Ta temperatura zostaje odbierana za pomocą rur umieszczonych w gruncie, przez które przepływa solanka. Następnie solanka wpływa do parownika, gdzie oddaje zgromadzone ciepło czynnikowi roboczemu obiegu pompy ciepła.

Ilość ułożonych rur lub wierconych sond ściśle zależy od zapotrzebowania budynku na ciepło oraz warunków geologicznych na terenie planowanego wymiennika.

Zalety:

dobre parametry eksploatacyjne
niewielki wpływ temperatury zewnętrznej na wydajność wymiennika
duża pojemnośc cieplna
dostępność
cicha praca
stabilna temperatura gruntu
niewielkie koszty eksploatacyjne

Energię cieplną z przypowierzchniowych warstw gruntu pobiera się za pomocą kolektorów poziomych wkopywanych na głębokość 1,5-2m. Jeżeli powierzchnia działki jest niewystarczająca, zamiast kolektora poziomego można zastosować kolektor pionowy, czyli tak zwaną sondę gruntową.

Wady:
1. pompa ciepła z gruntowym kolektorem poziomym

duże opory przepływu ciepła
wymagana duża powierzchnia gruntu wolna od zabudowań
korozyjność gruntu
wysokie koszty budowy wymiennika
utrudniony dostęp do wymienników w przypadku awarii

2. pompy ciepła z sondą gruntową

korozyjność gruntu
wysokie koszty budowy wymiennika
utrudniony dostęp do wymienników w przypadku awarii
wyższe koszty wykonania wymiennika pionowego od kolektora poziomego

Opracowanie redakcja na podstawie materiałów pobranych ze strony www.budujeko.pl
Materiał objęty prawem autorskim. Publikacja w części lub w całości wyłącznie za zgodą redakcji.