IMMERGAS: Wymagania instalacji c.o. z zastosowaniem systemów grzewczych Immergas

Kocioł jest elementem systemu grzewczego wytwarzającym ciepło. Oprócz kotła system zawiera również inne elementy, które błędnie dobrane lub wykonane niezgodnie ze sztuką instalatorską, będą powodować niepoprawną pracę całego systemu. Skutki działania takiego systemu mogą się przejawiać brakiem komfortu termicznego (niedogrzewanie lub przegrzewanie pomieszczeń), nieekonomiczną pracą kotła (zbyt duże zużycie gazu), a nawet uszkodzeniem kotła. Instalacja c.o., która jest jednym z elementów systemu grzewczego, musi spełniać warunki, niezbędne do ekonomicznej i zapewniającej użytkownikowi komfort termiczny pracy kotła.

Instalacja odbiorcza powinna być wykonana tak, aby móc odebrać ciepło wytwarzane przez kocioł. Zbyt duże opory hydrauliczne instalacji zasilającej odbiorniki, w stosunku do ciśnienia dyspozycyjnego np.: rozległa instalacja, małe przekroje przewodów hydraulicznych, powodują ograniczenie przepływu czynnika grzewczego, co prowadzi do braku odbioru ciepła z kotła. W takim przypadku kotły z palnikami modulowanymi ograniczają swoją moc, a instalacja jest niedogrzewana.
Odbiorniki instalacji - grzejniki, instalacja podłogowa itp., podłączone do jednego obiegu grzewczego (strefy), stosowane w różnych pomieszczeniach, powinny być zwymiarowane na jednakowe parametry, zgodnie z założonymi temperaturami pomieszczeń. W razie błędnie zwymiaro-wanej instalacji odbiorczej, należy wyregulować przepływy przez odbiorniki (grzejniki, pętle podłogowe) tak, aby przy zadanym parametrze osiągały wymaganą moc.
W przypadkach, gdy dyspozycyjne ciśnienie kotła (wysokość podnoszenia pompy kotła pomniejszona o opory hydrauliczne kotła), jest za małe do pokonania oporów instalacji, należy zastosować odpowiednie układy rozdziału ciepła ze sprzęgłem hydraulicznym i pompami obiegowymi instalacji. Firma Immergas posiada w swojej ofercie rozdzielacze strefowe (DIM) oraz kotły zawierające takie rozdzielacze (Hercules Condensing).
Do współpracy z kotłem powinien być zastosowany odpowiedni schemat hydrauliczny instalacji grzewczej, uwzględniający:
• wymagane parametry systemowe instalacji (instalacje mieszane: grzejniki, instalacja podłogowa, nagrzewnice),
• rytm czasowy użytkowanych pomieszczeń (np.: zasilanie z jednego kotła instalacji ogrzewającej pomieszczenia usługowe i mieszkalne, mieszczące się w jednym budynku),
• zastosowanie, oprócz kotła gazowego, innych źródeł ciepła w instalacji (termo-kominek, kocioł stałopalny).
W zależności od przyjętego schematu hydraulicznego należy zastosować odpowiednią automatykę, która ten schemat jest w stanie obsłużyć.
Czujniki współpracujące z automatyką sterującą pracą kotła na potrzeby c.o. powinny być umieszczone w miejscach, które nie zafałszowują ich wskazań:
• czujnik temperatury zewnętrznej powinien być umieszczany na ścianach nienasłonecznionych, z dala od okien, w miejscu nieosłoniętym, tak aby mógł przekazywać dane o rzeczywistej temperaturze zewnętrznej,
• regulatory pomieszczenia wyposażone w czujnik temperatury wewnętrznej powinny być umieszczane w tzw. pomieszczeniach reprezentatywnych, niezawierających obcych źródeł ciepła (np. kominek), z grzejnikami bez głowic termostatycznych, w miejscu nienarażo-nym na bezpośrednie działanie promieni słonecznych i przeciągi.
Wykonanie instalacji c.o., materiały zastosowanych w niej elementów, czynnik grzejny, którym została napełniona oraz ich wzajemne oddziaływanie nie może prowadzić do powstania osadów i zanieczyszczeń, mogących uszkadzać elementy kotła.
Instalacja c.o. musi być zaopatrzona w filtr na powrocie i powinna zostać przepłukana przed podłączeniem jej do kotła.